7 mei 2019

Hoe je met een verrekijker de landingsplaats van Apollo 11 op de maan kan vinden.

20190410landingsplaatsapollo11-3.jpg

Hoe je met een verrekijker de landingsplaats van Apollo 11 op de maan kan vinden.

Kijken naar de sterren en de maan hoeft geen dure hobby te zijn. Weet je dat je zelfs met het blote oog al spectaculaire dingen kan zien?
Oké  toegegeven, met een telescoop oogt het natuurlijk wat fraaier. Maar we raden altijd aan om te beginnen met een gewone verrekijker, een geweldige telescoop trouwens én voor weinig geld. Het kijkt zelfs makkelijker want bij een verrekijker kijk je met je twee ogen!

Welke verrekijker?
Op een verrekijker vind je twee cijfers: 7x50, 10x40, 8x30, …
Het eerste cijfer geeft je de vergroting. 7x wil dus zeggen dat jouw verrekijker alles zevenmaal dichterbij haalt. Maar let op. Een verrekijker gebruik je niet op statief, wel meestal uit de losse hand. En dan worden de trillingen van je hand ook zevenmaal vergroot. Voorzichtig dus met grote vergrotingen. Meer dan 10x vergroten kan moeilijk uit de losse hand. Anders wiebelen de beelden veel te veel. Als je gaat voor een 16x50 of een 20x50 maak je best wel gebruik van een statief.

Het tweede cijfer vertelt je wat de diameter is van de voorste lenzen. 50 wil zeggen dat de verrekijker dus lenzen heeft van 50 mm diameter. Hier geldt: hoe groter, hoe meer licht de verrekijker ontvangt en dus hoe meer zwakkere sterren je kan zien.  Maar ook hier moet je uitkijken. Lensen van 80mm zijn heel duur en vooral heel zwaar. Een 12x80 kan je al bijna niet tillen. Bovendien hangt er aan deze verrekijkers een astronomisch duur kostenplaatje.

Je beste verrekijker is misschien wel een 7x50. Voor ongeveer 100 euro schaf je je hiermee een prachtige telescoop aan. Met deze verrekijker kan je al heel wat interessante objecten zien.

Kijken naar?
Je hebt een verrekijker aangekocht. Wat zijn dan de leukste objecten om te bekijken?
Met stip op nummer 1 de maan. Je raakt nooit uitgekeken op de vele kraters, bergen en de donkere vlekken op de maan.

Momenteel kan je de maansikkel weer aan de hemel terugvinden. Elke dag wordt deze sikkel wat groter en dat gaat zo door tot de maan volledig verlicht is op 18 mei.
Weet je trouwens dat je in de maand mei de landingsplaats van Apollo 11 kan bekijken op de maan?

Terminator
Iedereen die nu spontaan aan Arnold Schwarzenegger denkt, moeten we helaas teleurstellen. Met  de terminator wordt de grenslijn tussen het verlichte en het donkere deel van de maan bedoeld.

De terminator schuift op van rechts naar links op de maan. We spreken van een ochtendterminator omdat het op alle punten van deze grenslijn ochtend is. Op vrijdag 10 mei zal de terminator de landingsplaats van Apollo 11 bereiken. Helaas is voor ons de maan dan niet zichtbaar omdat hij nog niet boven de horizon is. Tegen de avond is de grenslijn al voorbij de landingsplaats.

Met je verrekijker in de voetsporen van Neil Armstrong
Elke plaats op de maan krijgt gedurende bijna 15 dagen licht van de zon. In astronomische termen gezien, betekent dit 7 voormiddagen en 7 namiddagen. 

Op 17 mei is het middag ter hoogte van de landingsplaats waar Neil Armstrong in 1969 als eerste man een voet op de maan zette.
Richt daarom ’s avonds je verrekijker op de grootste donkere vlek op de maan.  Vervolgens focus je je op het zuidelijke gedeelte hiervan. Net in de donkere zee, tegen het heldere deel ligt de landingsplaats van Apollo 11. Zie ook het rode stipje op de foto onderaan.

Een hoopje sterren
Als je denkt dat je de Amerikaanse vlag op de landingsplaats kan bekijken met jouw verrekijker, dan kom je helaas bedrogen uit. Enkel met de allersterkste telescoop kan je de plaats in detail bekijken.
Maar niet getreurd, er zijn tal van andere leuke objecten te aanschouwen aan de nachtelijke hemel.

Bijvoorbeeld op 10 mei in de late avondschemering, kan je linksboven de maan een open sterrenhoop terugvinden:  Messier 44, ook wel gekend als de ‘Bijenkorf’ of ‘Preaseppe’. Het is een groep sterren die allen nagenoeg gelijk geboren zijn uit een grote gaswolk. Deze gaswolk is ondertussen wel verdwenen maar de sterren zijn er nog steeds. Een interessant weetje is dat deze sterrenhoop het centrum van het sterrenbeeld Kreeft vormt.

Conclusie: je hoeft geen dure sterrenkijker aan te schaffen om te genieten van een open sterrenhemel. Een verrekijker brengt je al een hele stap dichterbij! Bovendien is een verrekijker een heel makkelijke telescoop die je overal kan meenemen.
Op vakantie, ver van het stadslicht kan je buitengewone tochten langs de sterrenhemel maken.  Een niet te vergeten attribuut in je reiskoffer dus!

Bron: 'Kijk omhoog' Frank De Boosere