Home / Blog / "Houston, we have a problem!"
16 april 2020

"Houston, we have a problem!"

apollo-13-website.jpg

"Houston, we have a problem"
 

de lotgevallen van Apollo 13
 

De derde maanlanding 
Apollo 13  moest de derde maanlanding worden maar groeide uiteindelijk uit tot een overlevingstocht die door de hele wereld via radio werd gevolgd.
Op 11 april 1970 steeg Apollo 13 op vanaf Cape Canaveral, precies volgens schema.
De bemanning bestond uit commandant Jim Lovell, die al heel wat ervaring had van missies Gemini 7 en Apollo 8 en nieuwelingen Jack Swigert en Fred Haise.

De eerste twee dagen van de missie verliep alles vlekkeloos maar daarna ging het goed mis. Toen het ventilatiemechanisme werd geactiveerd, klonk er een luide knal en gingen tal van waarschuwingslampjes branden. Bemanningslid John Swigert bracht rapport uit aan het Nasa Mission control center met de woorden “Houston, we hebben hier een probleem gehad…..”
Daarop begon het ruimteschip vervaarlijk te schudden terwijl de astronauten zagen dat er “iets” de ruimte in lekte.  Eén van de twee zuurstoftanks bleek leeg, net zoals twee van de drie accu’s.
De explosie, veroorzaakt door slechte bedrading, had het systeem vernield. Op dat moment was Apollo 13.330.000 km van de aarde verwijderd en nog steeds op weg naar de maan. Drie uur later was het acute probleem wel opgelost maar was er geen enkele garantie dat de bemanning veilig terug de aarde zou bereiken!
Na overleg werd beslist dat ze zouden doorvliegen naar de achterkant van de maan en met kleine stootjes brandstof van de lander op een terugkeerroute zouden proberen te komen. De timing was hierbij van cruciaal belang: bij het aanvliegen van de maan waren er iets meer dan 30 seconden brandstof nodig om de module in de goede richting te krijgen. De zwaartekracht van de maan was dan voldoende om het ruimteschip richting aarde te katapulteren.
Op 15 april verdween het ruimteschip achter de maan en werd alle communicatie verbroken. Tijdens het laatste deel van hun reis, in de nabijheid van de aarde, volgden er nog spannende momenten, toen de motoren van de commandomodule opnieuw moesten worden opgestart en dit keer in de ruimte, iets wat totaal niet voorzien was. De bemanning zat bovendien als haringen in een ton, opgepropt in de maanlander.
 

Heel de wereld in de ban van het lot van de astronauten 
In het begin van de missie was de publieke belangstelling maar matig, maar een naderende ramp kluisterde iedereen aan zijn radio. De hele wereld luisterde dan ook mee toen op 17 april de bemanningsleden terug in de commandomodule klommen en de maanlander, die al die tijd als reddingsboot had gediend, moest worden afgestoten.

Tijdens de gehele terugkeer door de dampkring zou blijken of de explosie het hitteschild had aangetast. Toen de gebruikelijke radiostilte langer duurde dan voorzien, vreesde iedereen voor het leven van de bemanning. Maar even later volgde de stem van Swigert over de krakende radio en 9 minuten later maakte Apollo 13 een succesvolle landing op slechts 6,5 km verwijderd van het vliegdekschip USS IWO Jimo.

Volg Apollo13 live ter gelegenheid van d 50ste verjaardag
Speciaal voor de herdenking  kan je de missie live volgen op www.apolloinrealtime.org/13/
Dit multimedia project werd met origineel historisch materiaal gemaakt, dus inclusief de volledige communicatie tussen Apollo 13 en mission control in Houston.
 

Apollo 13 – the movie
Wil je een geromantiseerde versie van de gebeurtenissen zien, bekijk dan zeker de Amerikaanse film “Apollo 13” die in 1995 geregisseerd werd door Ron  Howard.  Momenteel op Netflix. De film is gebaseerd op het boek Lost Moon van Jim Lovell en Jeffrey Kluger en werd genomineerd voor vier Golden Globes en negen Oscars. Hij won uiteindelijk de Oscar voor Beste Geluid en Beste Montage.

De film laat een vrij nauwkeurige reconstructie zien van de gebeurtenissen rond de Apollo 13. Zo zijn de dialogen tussen de astronauten en het grondpersoneel overgenomen van de echte dialogen. Een uitzondering hierop vormt het waarschijnlijk bekendste zinnetje uit de film, "Houston, we have a problem". Jim Lovell zei eigenlijk "Houston, we've had a problem". Toch is de film geen volledig natuurgetrouwe weergave van de geschiedenis. Op enkele punten is van de verhaallijn afgeweken voor een meer dramatisch effect (de "power-up procedure" was niet bedacht door Mattingly). Zo is de ruzie tussen Swigert en Haise over de zuurstoftanks volledig fictief; in werkelijkheid was er nooit onenigheid tussen de astronauten en werd er niet met vingers gewezen.

Vooral de technieken die gebruikt zijn in de film worden beschouwd als zeer accuraat en realistisch. Ron Howard maakte in de film geen gebruik van archiefmateriaal, maar schoot alles opnieuw. Hierbij ging hij soms vrij ver. Scènes waarin de astronauten gewichtloos moesten zijn, werden gefilmd aan boord van een KC-135-vliegtuig van NASA, de zogenaamde "Vomit Comet". Het vliegtuig vloog met de acteurs en het personeel meer dan 500 parabolische rondjes. Per rondje waren de inzittenden 23 seconden gewichtloos. Hiermee werd Apollo 13 de eerste film waarin gebruikgemaakt werd van echte, en niet gesimuleerde gewichtloosheid.

Epiloog
Buzz Aldrin zou na het zien van de film aan Ron Howard hebben gevraagd of hij NASA-beeldmateriaal van de lancering mocht hebben.

Maar “Houston we have a problem” zal tot het einde der tijden onlosmakelijk verbonden zijn met deze Apollo 13 missie.

 

Afbeeldingen