4 juni 2020

Watertekort? Zelfs in de ruimte is het te zien!

proba-vviewofaralsea.jpg

Watertekort? Zelfs in de ruimte is het te zien!

Heb je dorst? Of moet je je handen wassen? Dan zet je de kraan open en het water stroomt eruit.
Iets vanzelfsprekend voor ons. Maar voor meer dan twee miljard mensen op deze wereld is dit niet het geval.  Zij geraken niet eens aan veilig en proper water. Er zijn zelfs vier miljard mensen die minstens één maand per jaar lijden onder ernstige watertekorten.
Met de klimaatverandering en de groeiende wereldbevolking wordt of is water al een kostbare grondstof.

Er is toch water genoeg?
Onze aarde wordt weleens de blauwe planeet genoemd. Dat is ook geen wonder want de aarde is rijk aan enorme prachtige azuurblauwe oceanen.
Dus waarom zijn er dan zo vaak watertekorten?
Hoewel onze oceanen gigantisch groot zijn, is minder dan 3% van het water op aarde zoet water dat veilig drinkbaar is. Het grootste gedeelte van deze 3% bestaat dan nog eens uit ijskappen en gletsjers, iets waar je als mens niet makkelijk bij kan.
Dus als we snel de rekensom maken, is er minder dan 1% van het water op aarde beschikbaar om te drinken, maar ook om ons te wassen én de landbouw en de industrie te laten draaien.

Om een voorbeeld te geven: liefst 70% van het zoete water dat we gebruiken is nodig om voedsel te verbouwen. Er komen steeds meer mensen op aarde en die moeten allemaal eten. Als er niets gedaan wordt aan het probleem van watertekort dan krijgen de mensen honger. Dit probleem zien we nu al in verschillende Afrikaanse landen.

ESA-satellieten schieten ter hulp
Met satelliettechnologie en het TIGER-project wilt ESA het probleem van watertekort in kaart brengen.  

ESA heeft daarom ruimtevaartuigen als de Sentinel-satellieten in een baan om de aarde gebracht. Ze zijn bedoeld om de aarde vanuit de ruimte in de gaten te houden. Zo houden ze bij waar watervoorraden zijn, waar het water vervuild is, waar overstromingen zijn, waar water verdampt en zelfs hoeveel vocht de bodem bevat.
De data en foto’s worden doorgestuurd naar wetenschappers op aarde. Deze informatie wordt gebruikt om ervoor te zorgen dat er genoeg water is voor iedereen en om bij te sturen waar nodig.

ESA-satellieten zoals Sentinel-1, Sentinel-2 en CryoSat bekijken ook hoe gletsjers veranderen. Dat is belangrijk omdat  gletsjers in bepaalde gebieden de enige bron van watervoorziening zijn.
IJs uit een gedeelte van het Himalayagebergte bijvoorbeeld zorgt voor zoet water voor meer dan 1,3 miljard mensen in Azië. Dat is bijna 20% van de wereldbevolking!

In het TIGER-project werkt ESA samen met Afrikaanse partners en anderen overal ter wereld, om het watertekort in Afrika in kaart te brengen en door te geven aan mensen die beslissingen nemen over watergebruik.

Zo is er bijvoorbeeld water te kort in de provincie Westkaap in Zuid-Afrika. De Theewaterskloof Dam is de grootste waterbron voor mensen, boerderijen en dieren in het gebied, waaronder de grote stad Kaapstad. Door het gebrek aan water hebben boeren meer dan 1/3de  minder graan geoogst dan normaal, waardoor er minder voedsel is voor de mensen. Als onderdeel van het TIGER-project bewaken de satellieten van ESA de situatie. Zo sporen ze de mensen aan om zuinig gebruik te maken van de watervoorraden en het water dat er is, zo goed mogelijk te gebruiken.

Recyclen van afvalwater
Het internationale ruimtestation ISS is één van de droogste plekken waar mensen leven. In het beginstadium moest elke druppel water nog naar het station toe worden gebracht met een voorraadschip. Tegenwoordig beschikken ze daar over apparatuur om drinkwater te maken uit afvalwater en urine van de astronauten. Ook het vocht van de lucht wordt opgevangen, gefilterd, gecondenseerd en hergebruikt.  

ESA werkt al ruim twintig jaar aan een doelmatig, gesloten leefsysteem waarin afval wordt verwerkt en de astronauten voorzien worden van verse zuurstof, evenals voedsel en water. Een van de ontwikkelingen is de toepassing van heel erg dunne membranen – speciale filters met gaatjes die zo klein zijn dat ongewenste stoffen zoals nitraat er niet door kunnen.

Met behulp van deze opmerkelijke technologie wordt nu ook water gezuiverd voor scholieren in Marokko.

In Sidi Taibi, een snel groeiende stad in Marokko, is het grondwater zo rijk aan nitraten en meststoffen dat het niet geschikt is voor menselijke consumptie. Maar op basis van ESA's membraantechnologie hebben een Frans en een Duits bedrijf samen voor de plaatselijke middelbare school een systeem voor waterbehandeling gemaakt dat draait op schone energie uit zon en wind.

De technologie heeft zichzelf al bewezen aan het andere eind van de wereld, in Antarctica. In de ijzige omgeving van het onderzoekscentrum Concordia wordt het afvalwater van douches, wasmachines en vaatwassers via filtering geschikt gemaakt voor hergebruik. Je zou zeggen; op Antarctica is er toch ijs genoeg om water te hebben. Maar op Antarctica is het energiekostelijk om het diep bevroren ijs vloeibaar te maken, daarom is het slim om het reeds vloeibare, doch vervuilde water te recycleren.
Terwijl er in Concordia maar 16 mensen wonen, zorgt het systeem in Marokko voor drinkwater voor 1200 scholieren. Het teveel aan energie en water dat tijdens de schoolvakanties ontstaat, gaat naar de plaatselijke bevolking. Uiteindelijk als de membraantechnologie het goed doet,  zullen er veel grotere eenheden gebouwd worden om de overige bevolking van de regio te voorzien van schoon water.

Dus, de volgende keer dat je een slok water drinkt, bedenk dan maar eens hoe kostbaar water wel niet is en hoe gelukkig je je mag prijzen dat het bij ons spontaan uit de kraan komt.

Gebruik jij al waterbezuinigingsmaatregelen? Laat jouw tips zeker weten!  

BRON: ESA

Afbeeldingen