Het ISS tussen de Maan en Venus? … en de Plejaden! - 28 maart 2020

Het ISS tussen de Maan en Venus? … en de Plejaden! 28 maart 2020

verslag van onze astronoom Seppe Canonaco:
Al enkele avonden op rij is er een heldere sterrenhemel te bewonderen, maar enkel op zaterdagavond 28 maart zag het er niet zo goed uit.  In de vooravond trokker er grote plukken wolken over de hemel.
Het ISS (International Space Station) zou die avond tweemaal overkomen, de eerste keer tussen 19h54m en 20h00m MET en een tweede maal tussen 21h31m en 21h33m MET. De eerste keer een stuk rechts van de Maan en Venus, maar niet te missen was de tweede passage van het ISS , want deze keer tussen de Maan en Venus.

Ondanks de overtrekkende wolken, toch mijn fotoapparatuur opgesteld, je weet maar nooit dat er een grote opening in de wolkenformaties zou opduiken.
Op voorhand een aantal foto's genomen om de scherpte en belichtingsinstellingen te testen. Bijna zo spannend als tijdens een totale zonsverduistering de westelijk horizon afspeuren om het eerste verschijningsmoment van het ISS op te merken terwijl ik ongeduldig en meermaals de tijd op mijn uurwerk in het oog hield.
Komt ie nog? En.. “JAAA.. daar is 'em”, met mijn verrekijker een helderder wordend gelig stipje, eerst langzaam klimmend boven de horizon en door de groter wordende kijkhoek bewoog het ISS langzaam sneller en sneller. “Goed, hij komt er'an!”.
Nog even de kadrering in de zoeker van mijn camera bijgesteld en met het linkeroog in de zoeker kijkend en met het rechteroog (blote oog) het moment afwachten om de eerste opnamen te starten. Ik koos voor een flatffield met een 260mm F/4,5 Boyer-lens waarbij de Maan en Venus net in het beeldveld pasten.  Het is een optisch systeem met ook scherpte aan de randen van de opnamen. Hierachter werd de body van een Canon EOS 5D aangeklikt en dit geheel werd op een stevig statief gemonteerd.
Ook koos ik ervoor om telkens opnamen te maken van 2 seconden en dit zo snel mogelijk na mekaar. Om trillingsfouten veroorzaakt door het omhoog klappen van de interne spiegel van mijn camera te vermijden bedien ik het omhoog klappen via een aangesloten afstandbediening en een paar seconden later, na het laten natrillen van de optiek, start ik de eigenlijke opname.
Klaar..!  Klik.. Klik.. Klik.. Klik.. Klik.. Klik.. Klik.. Klik.. Klik.. Klik..! Het ISS bewoog van beneden naar de bovenrand en was dan uit het beeldveld van de camera verdwenen. Hierna positioneerde ik snel de Flatfield met camera wat hoger om zo de passage langsheen de Plejaden ook op foto te verkrijgen, en opnieuw Klik.. Klik.. Klik! Even later doofde het weerkaatste licht van het ISS langzaam uit doordat ie in de schaduw van de aarde bewoog.

 

 

 

 

 

 

 

De foto is zo goed mogelijk samengesteld met 9 opnamen van 2 seconden; de eerste is gestart om 20h31m48s UT en de laatste om 20h32m14s UT. De 9 opnamen werden niet op regelmatige intervallen genomen, wegens het handmatige aanklikken, vandaar de verschillende lengten van leegtes tussen de streepjes, hetgeen slechts een cosmetisch minpuntje is. Op de foto verschuift het ISS van onder naar boven en merk op dat de bovenste streepjes, iets langer zijn dan de onderste, hoewel de lengten overeenkomen met 2 seconden belichting. Dit is zo omdat naarmate het ISS hoger aan de hemel kwam de afgelegde waarneemhoek vergrootte terwijl het ISS toch dezelfde snelheid aanhield. Inderdaad! Dit is een doordenkertje!

 

 

 

 

 

 

 

Deze foto is zo goed mogelijk samengesteld met 3 opnamen van 2 seconden; de eerste is gestart om 20h32m38s UT en de laatste om 20h32m42s UT.

De titel van dit verslag kan de indruk wekken dat de drie, en zelfs de vier actoren gewoon naast mekaar stonden, maar niets is minder waar, want je zag een dieptezicht! Het ISS passeerde ons vanop een hoogte van 490 km terwijl de maan op 400.485 km en de planeet Venus op 99.482.556 km afstand stonden, en de Plejaden staan op 430 lichtjaar. De komende avonden is het ISS weer te zien, lees hiervoor het andere artikel op deze webstek. De huidige reeks eindigt op 3 april, en volgende is vanaf 29 april maar, dan 's morgens. En mis de dichte passage van het ISS langs Venus en de Plejaden niet op 1 april en dit is géén grap!

Seppe Canonaco